LEES MEE...

Kundalini & trauma

Waarom trauma niet alleen in je hoofd zit

 Steeds meer mensen voelen dat spanning zich niet alleen in hun hoofd afspeelt, maar ook in hun lichaam. Bij trauma is dat vaak nog duidelijker merkbaar. Wat iemand heeft meegemaakt, kan invloed blijven houden op hoe veilig, ontspannen en aanwezig iemand zich voelt in het dagelijks leven.

Trauma kan blijvende mentale, fysieke en emotionele gevolgen hebben, en veel reacties na een schokkende gebeurtenis zijn in eerste instantie normale stressreacties.

Wat trauma met het lichaam kan doen

Trauma is niet alleen een herinnering aan iets wat gebeurd is. Het kan ook zichtbaar worden in hoe je lichaam reageert. Sommige mensen merken dat ze snel schrikken, gespannen zijn, slecht slapen, moeilijk kunnen ontspannen of voortdurend alert blijven. Dat past ook bij PTSS, waarbij verhoogde waakzaamheid en spanning veelvoorkomende klachten zijn.

 

Niet iedereen met trauma ontwikkelt PTSS, maar trauma kan wel maken dat het lichaam als het ware sneller gevaar blijft signaleren, zelfs wanneer dat gevaar er op dat moment niet meer is. Mensen kunnen na trauma onder meer angst, boosheid, somberheid, concentratieproblemen en slaapproblemen ervaren; bij veel mensen nemen die reacties na verloop van tijd af, maar soms blijven ze aanhouden.

Het zenuwstelsel in het kort

Je zenuwstelsel is het communicatienetwerk van je lichaam. Het stuurt signalen tussen je hersenen, ruggenmerg en de rest van je lichaam, en helpt je lichaam voortdurend inschatten wat er gebeurt en hoe het moet reageren. Het autonome zenuwstelsel is het deel dat veel processen automatisch regelt, zonder dat je daar bewust over hoeft na te denken.

Binnen dat autonome zenuwstelsel zijn twee onderdelen belangrijk:

Het sympathische zenuwstelsel

Dit deel helpt je lichaam in actie te komen. Het is betrokken bij de bekende fight-or-flight-reactie. Je hartslag kan stijgen, je ademhaling versnelt en processen zoals spijsvertering krijgen minder prioriteit. Dat is nuttig bij gevaar of stress.

Het parasympathische zenuwstelsel

Dit deel helpt je lichaam juist herstellen. Het ondersteunt rust, ontspanning en processen zoals vertering. Dit systeem wordt vaak samengevat als rest and digest. De nervus vagus is daar een belangrijk onderdeel van.

Oké, maar wat heeft dit met trauma te maken?

Bij trauma kan het moeilijker worden om soepel te schakelen tussen activering en ontspanning. Het lichaam blijft dan sneller in een staat van paraatheid. Dat is niet “aanstellen” of zwakte; het is vaak een beschermingsreactie van een systeem dat geleerd heeft alert te blijven. Bij PTSS zijn juist die arousal- en reactiviteitsklachten, zoals gespannenheid, schrikachtigheid en slaapproblemen, kenmerkend.

Dat is ook waarom alleen begrijpen met je hoofd soms niet genoeg voelt. Je kunt rationeel weten dat je veilig bent, terwijl je lichaam daar nog niet direct in meegaat.

Waar kundalini voor sommige mensen bij kan aansluiten

Kundalini is voor geen snelle oplossing of iets magisch. Ik zie het eerder als een manier om opnieuw in contact te komen met het lichaam en met wat daarin gevoeld en opgemerkt wil worden.

Juist omdat trauma zich vaak ook lichamelijk laat merken, vinden sommige mensen het waardevol om niet alleen te praten, maar ook te werken met lichaamsbewustzijn, adem, ontspanning en aanwezigheid. 

Bij trauma is veiligheid geen detail, maar de basis. Een lichaam dat te lang onder spanning heeft gestaan, heeft vaak tijd nodig. Daarom geloof ik niet in forceren. Niet in “door iets heen moeten”. En ook niet in de gedachte dat intenser altijd beter is.

Voor mij begint lichaamsgericht werken altijd bij afstemming:

  • wat voelt veilig
  • wat kan het lichaam op dit moment aan
  • en wat is nu helpend

Mijn persoonlijke noot

Ik spreek hierover niet alleen vanuit mijn carrière, maar ook juist vooral vanuit ervaring. Ik heb zelf PTSS gehad. Daardoor weet ik hoe ontregelend het kan zijn wanneer je lichaam voortdurend alert blijft, zelfs als je graag rust wilt voelen.

Juist daarom vind ik het belangrijk om dit onderwerp zorgvuldig te benaderen.

Trauma is niet alleen een verhaal in je hoofd. Het kan ook zichtbaar zijn in hoe je lichaam reageert, hoe snel je systeem opschakelt en hoe moeilijk het soms is om echt tot rust te komen. Het zenuwstelsel helpt om dat beter te begrijpen.

Voor mij is kundalini dan ook geen doel op zich, maar een ingang naar meer contact met het lichaam. Rustiger. Veiliger. En met respect voor wat iemand heeft meegemaakt.