Soms komt er een moment waarop je denkt: Wie ben ik eigenlijk geworden?
Je doet je dingen. Je functioneert. Maar ergens voelt het anders dan vroeger, alsof je een stukje van jezelf kwijt bent geraakt.
Dat gevoel is vaak verwarrend. En soms ook moeilijk onder woorden te brengen
Deze zin klinkt simpel, maar er kan veel onder zitten.
Bijvoorbeeld:
Het is niet altijd dat er “iets mis is”. Maar wel dat er iets veranderd is in hoe je jezelf ervaart.
Ons hoofd en ons lichaam werken normaal gesproken samen.
Je voelt iets in je lichaam, en je hoofd helpt om dat te begrijpen en er betekenis aan te geven.
Of je denkt ergens over na, en je lichaam reageert daarop.
Maar wanneer je langere tijd onder spanning staat, kan die samenwerking veranderen.
Je hoofd neemt het als het ware over. Je gaat meer nadenken, analyseren, controleren.
Terwijl het voelen in je lichaam juist naar de achtergrond verdwijnt.
Dit is geen bewuste keuze.
Het is een manier waarop je systeem probeert om grip te houden.
Tegelijkertijd kan het voelen in je lichaam minder duidelijk worden. Je merkt misschien dat je minder goed weet wat je voelt,
dat ontspanning moeilijker is of dat je meer afstand ervaart tot jezelf.
Soms voelt het zelfs een beetje vlak of leeg.
Wat veel mensen niet weten, is dat dit proces vaak een beschermende functie heeft.
Delen van jezelf kunnen zich aanpassen om:
Bijvoorbeeld: altijd sterk zijn, emoties wegdrukken en doorgaan, ook als je moe bent. Je bent aan het overleven.
Dit zijn geen “fouten” in jezelf. Het zijn manieren waarop je hebt geleerd om met situaties om te gaan.
Schaduwwerk klinkt vaak zwaar, maar in de kern is het heel eenvoudig:
Het gaat over de delen van jezelf die je minder ziet, vermijdt of hebt weggestopt.
Dat kunnen emoties, behoeften, grenzen
of oude ervaringen zijn.
Wat je wegstopt, verdwijnt niet. Het komt vaak terug in patronen. Bijvoorbeeld:
Dit zijn vaak automatische reacties die ooit helpend waren.
Veel mensen proberen dit te veranderen met hun hoofd.
Maar als iets dieper in je systeem zit, is dat vaak niet genoeg.
Verandering begint bij bewust worden en voelen wat er gebeurt.
Van daaruit ontstaat er langzaam ruimte om andere keuzes te maken.
Wanneer je zegt:
ik herken mezelf niet meer, kan dat ook betekenen dat er delen van jezelf zijn die lange tijd geen ruimte hebben gekregen.
Schaduwwerk gaat niet over jezelf veranderen, maar over jezelf weer leren zien, in alles wat er is.
Het kan voelen alsof je jezelf kwijt bent geraakt. Maar vaak is het juist een moment waarop iets zichtbaar wordt
wat al langer onder de oppervlakte speelde.
Niet om je tegen te werken,
maar om aandacht te vragen.
Het is geen stap achteruit.
Het is vaak een uitnodiging om opnieuw te kijken.
Terugkomen bij jezelf betekent niet dat je “weer wordt zoals vroeger”.
Het betekent:
Zonder het meteen te hoeven oplossen. En soms begint dat heel klein, bijvoorbeeld door even stil te staan, even te voelen en even eerlijk zijn naar jezelf.
Als je het gevoel hebt dat je jezelf niet meer herkent, ben je daar niet alleen in. En het betekent niet dat je jezelf kwijt bent.
Het kan ook betekenen
dat er een deel van jou is
dat weer gezien wil worden.
